فلسفه روزه و نماز (1)
32 بازدید
موضوع: اخلاق و عرفان

قرآن با كمال صراحت فوايد و مصالح واجبات و مضار و مفاسد محرّمات راتوضيح مى دهد. مثلًا در دو آيه نيرو بخشى نماز و روزه  را بيان مى كند، مى فرمايد:

استعينوا بالصّبر و الصّلاة و انّها لكبيرة الّا على الخاشعين.

از شكيبايى و نماز كمك جوييد و آن [نماز] بسى سنگين است مگر براىخشوع پيشگان.

و درباره روزه مى فرمايد:

يا ايّها الّذين آمنوا كتب عليكم الصّيام كما كتب على الّذين من قبلكم لعلّكم تتّقون.

اى كسانى كه ايمان آورده ايد! روزه بر شما نوشته شده است، همچنان كه بر كسانى كه قبل از شما بودند نوشته شد، شايد كه با تقوى شويد.

يعنى نماز بخوانيد و روزه بگيريد تا روحتان نيرومند گردد و اخلاق زشت از شما زدوده شود. نماز و روزه نوعى كار و عمل و نوعى تمرين و تربيت اند كه جلوى فحشاء و كارهاى زشتتان را مى گيرند.

در اين تعليمات، نه تنهامسائل زندگى و مسائل معنوى را با يكديگر متناقض نمى داند، بلكه مسائل معنوى را وسيله سازش بيشتر با يك محيط زندگى سعادتمندانه معرّفى مى كند.

تعليمات خلاف حقيقت برخى مبلّغين، موجب گشت كه مردم از دين فرارى شوند و خداشناسى را مستلزم قبول محروميّت و تحمّل بدبختى و ذلّت اين جهانى بپندارند.

کتاب(علل گرایش به مادیگرایی)

مجموعه آثاراستادشهيدمطهرى    ج 1     ص : 564